Urzędowe kontrole na wszystkich etapach łańcucha żywnościowego” organizowane przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (ENVI) cz.V bezpieczeństwo żywności



Otwarta dyskusja z udziałem Clarice Lulai Angi, doradczyni do spraw weterynaryjnych i fitosanitarnych, misja Kanady przy Unii Europejskiej

C.L.Angi : W Kanadzie modernizowane jest prawo w sprawie bezpieczeństwa żywności, t.j. „Ustawa o bezpiecznej żywności dla Kanadyjczyków”. Zgadza się ona w wielu aspektach z propozycjami europejskimi, przede wszystkim w kwestii oceny ryzyka. Kanada w trakcie modernizacji stara się zgromadzić pod jednym dachem rożne akty ustawodawcze aby branży spożywczej łatwiej było poruszać się w nowym systemie a także zwiększane są kary w przypadku oszustw żywieniowych. Kwestie finansowania też są przedmiotem dyskusji.

H. Schnellhardt: Niezwykle ważne jest to aby dążyć do jednolitej wersji dossier w przypadku kontroli, trzeba tylko uważać na to żeby nie stworzyć zbyt wielu przepisów następczych. Ten dokument, który powstaje powinien obowiązywać na zasadach, które już istnieją. Nasz system kontroli nie powinien nagle zupełnie inaczej wyglądać. Może pojawić się duży problem związany z finansowanie. Wiele propozycji zostało złożonych, wszyscy dostrzegają, iż problem rzeczywiście istnieje.

B.Staes: Ze względu na to, ze oszczędza się w państwach członkowskich, ma to przełożenie na środki, które są dostępne na kontrole. Ma to bardzo negatywny wpływ. Należy robić wszystko aby rezultaty kontroli były zadawalające. Skuteczna kontrola to taka, która jest niezawisła i która jest sprawowana niejako pod mandatem organów państwowych.

Skutki dla podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze – mięso

Davide Calderone, CLITRAVI – Centre de Liaison des Industries transformatrices de Viandes de l’UE: Głównymi celami są: transparentność, finansowanie kontroli publicznych oraz harmonizacja przepisów. Ryzyko w oparciu o kontrolę jest dobrym podejściem ale przy takim podejściu należy wziąć pod uwagę, ryzyko identyfikacyjne (produktu i / lub aktywności), certyfikacje przez osoby trzecie, niezawodność własnych kontroli oraz wielkość aktywności. Należy pamiętać, że tylko dane, które mają wpływ na zdrowie publiczne powinny być publikowane. Przypadki nadużyć żywnościowych powinny być lepiej określane. Potrzeba zwiększonej ilości w miarę regularnych kontroli. Koszty kontroli powinny być dzielone zgodnie z zasadą równości. Harmonizacja jest konieczna aby uniknąć niespójnego stosowania rozporządzenia i możliwych zakłóceń konkurencji z różnych poziomów bezpieczeństwa produktów w Unii Europejskiej. Potrzeba działań kontrolnych w każdym państwie członkowskim oraz na poziomie europejskim. Najistotniejsze są procedury operacyjne, kategoryzacja, ilość i jakość kontroli oraz ich koszty.