Przekazywanie konsumentom informacji na temat żywności cz I bezpieczeństwo żywności



R. Sommer – sprawozdawczyni – Przekazywanie konsumentom informacji na  temat żywności 

R. Sommer – w poprzedniej kadencji też zajmowała się tym tematem, ale  złożonych zostało wiele poprawek i obecnie przygotowuje ona nowy raport.  Skrytykowała Komisję Europejską za przygotowany przez nią projekt aktu  legislacyjnego. Nowe rozporządzenie ma harmonizować rynek wewnętrzny bezpieczeństwa żywnościowego. Powinno  zmniejszyć biurokrację, ale dokument KE tego nie spełnia. Ważne jest właściwe  informowanie konsumentów. Trzeba chronić konsumenta. Informacje powinny być  widoczne, zrozumiałe, jasne, nieskomplikowane. Nie wprowadzać ogromnej liczby  wzorów, logotypów i nie przeładowywać opakowań zbyt dużą ilością informacji. KE  proponuje, aby informacje, które do tej pory umieszczane były z tyłu opakowania,  umieścić z przodu. R. Sommer uważa, że za dużo informacji z przodu doprowadzi do  nieczytelności i braku przejrzystości. Alkohole nie powinny wchodzić w zakres  rozporządzenia, bo jest to używka a nie żywność. KE chce umieszczać na  opakowaniach informacje o alergenach. Zdaniem Sommer 8 wartości odżywczych (w  tym białko) powinno być umieszczanych na opakowaniach. Nie popiera systemu  sygnalizacji świetlnej. Oznakowanie na opakowaniu produktu odnośnie ilości  poszczególnych substancji (składników) – 100 miligramów/100 mililitrów albo  porcja. Jej zdaniem miligramy są lepsze gdyż konsument może porównać. Popiera  1oznakowanie kraju pochodzenia substancji. Ze względu na czytelność umieszczonych  informacji ważny jest kolor czcionki oraz jej rozmiar

H. Krahmer – W większości zgadza się ze sprawozdawczynią. Chodzi o  informowanie konsumentów. KE chce zastąpić kilka aktów prawnych jednym.  Proponowana przez R. Sommer zmiana składnika na opakowaniach z soli na sód  może okazać się niezrozumiała dla konsumenta.

P. Liese – System sygnalizacji świetlnej może okazać się mylący. Problem  otyłości.   C. Schlyter – Popiera system sygnalizacji świetlnej.

F. Grossetête – Nie zawsze da się na wszystkich produktach umieścić taką  samą czcionkę – np. małe opakowania.

H. Krahmer – Nie rozumie dlaczego Komisja Europejska wycofała system  GDA, który jej zdaniem jest lepszy niż system sygnalizacji świetlnej.

D. Sârbu – Zamieszanie mogłoby spowodować podanie z tyłu opakowania  wielkości w porcjach a z przodu w miligramach czy mililitrach.

V. Prodi – Trzeba zawrzeć też informacje o błonniku.

C. Lepage – Należy wskazać miejsce pochodzenia produktu. Informacja o  porcji dużo nie mówi konsumentowi, lepiej informacja o miligramach. Jej zdaniem  model sygnalizacji świetlnej raczej źle by funkcjonował.