Kryzys żywnościowy, oszustwa w łańcuchu dostaw żywności i nadzór nad nim cz.III bezpieczeństwo żywności



Sprawozdawca E.DeLange: Pretekstem do stworzenia tego sprawozdania była kwestia mięsa pochodzącego z koni, a sprzedawanych jako wołowina. W ciągu ostatnich lat było wiele oszustw w łańcuchu żywnościowym. W UE nie ma definicji oszustwa żywnościowego. Celowe nadużycie powinno być tą definicją. Skutkiem takich oszustw może być nawet zagrożenie życia ludzkiego. Z każdego badania naukowego wynika, iż żadna żywność nie jest w 100 % bezpieczna. W UE posiadamy pewne ramy prawne. Należałoby skoncentrować się także na etykietowaniu. Etykiety nie mogą wprowadzać w błąd. Powinno się zmienić ramy prawne i definicje w temacie oszustw żywnościowych. Potrzeba zwiększonej analizy ryzyka. Będzie potrzeba współpracy miedzy rożnymi instytucjami takimi jak urzędy weterynaryjne. Potrzeba zacienionej współpracy miedzy Unią Europejską a państwami członkowskimi. Należy postawić na system wcześniejszego ostrzegania celem zapobiegania oszustwom żywnościowym. Sankcje są bardzo ważną kwestią, która potrzebuje jeszcze dyskusji.

C.Lepage: Należy bardzo wyraźnie sobie uświadomić, że nie można mówić o mięsie końskim tylko w przypadku indywidualnym. Obserwujemy tutaj tzw. błąd wspólny. Można mieć najlepszą legislację ale brakuje kontroli. Istnieje bardzo wiele mechanizmów obchodzących kontrole. Zbyt mało uwagi poświęca się mechanizmom kontroli i nie zwaca się uwagi, że mogą istnieć konflikty interesów w wielu instytucjach. Służby weterynaryjne nie dostatecznie skontrolowały poziom bezpieczeństwa uboju koni a jest to błąd systemu ekonomicznego. Kryzysy i oszustwa żywnościowe nie istnieją tylko w zakresie mięsa końskiego. Bezpieczeństwo żywności jest naruszane także w innych aspektach.

B.Staes:. Sprawozdanie zawiera zarysowanie problemów w sposób pełny. Definicja jest bardzo ważna i trzeba wypracować dobrą definicję nadużyć żywnościowych. Głównymi punktami definicji powinny być korzyści majątkowe oraz świadome działania. Wiedza, którą posiadamy w państwach członkowskich w kwestii wykorzystania systemu wczesnego ostrzegania należy wykorzystywać również przy oszustwach żywnościowych. Potrzeba lepszej współpracy miedzy państwami członkowskimi w kwestii kontroli, przede wszystkim w obszarach przygranicznych. Sankcje i kary są kwestią bardzo delikatną, są to kompetencje państw członkowskich. W sprawozdaniu powinno też mówić się o identyfikalności. Bardzo ważny też jest urząd weterynaryjny w Irlandii, wykonuje on wspaniałą pracę. Koncepcja etykietowania o pochodzeniu jest też bardzo ważna.

J.Girling: Bardzo ważna jest komunikacja oraz usprawnienie jej. Nie powinno się rozważać nowej legislacji a raczej nową agencję, nadrzędnego komitetu czy organu, który by się systematycznie spotykał oraz publikował wyniki swojej pracy. Potrzeba większej przejrzystości. Komisja powinna pracować w sposób bardziej przejrzysty. Należy skupić się na uświadamianiu obywateli. Bardzo ważną kwestią jest współpraca transgraniczna.