Kryzys żywnościowy, oszustwa w łańcuchu dostaw żywności i nadzór nad nim cz.I bezpieczeństwo żywności



Sprawozdawca E. de Lange: Dbanie o bezpieczeństwo żywności oraz interesy  konsumentów zawsze należały do podstawowych zadań Komisji ENVI oraz całego  Parlamentu Europejskiego. W ostatnich latach poświęca się coraz więcej uwagi, powiązanej,  ale jednak odrębnej, kwestii oszustw w branży spożywczej, np. w związku z przypadkami  oszukańczego oznaczania żywności oraz innymi oszustwami, które miały wpływ na łańcuch  dostaw żywności w UE. Przykłady, takie jak stosowanie soli drogowej do celów  spożywczych, sprzedaż zwykłych jaj, jako jaj z produkcji ekologicznej oraz niedawny skandal  dotyczący mięsa końskiego, zdają się wskazywać na istnienie stałego lub strukturalnego  problemu. Takie przypadki oszustw w branży spożywczej wpłynęły negatywnie na zaufanie  konsumentów do łańcucha dostaw żywności, powodując powstanie dużego paradoksu:  żywność jest bezpieczniejsza niż kiedykolwiek, jednak zaufanie konsumentów jest niskie.  Chociaż prawdopodobieństwo śmierci obywatela Unii z powodu grypy jest 260 razy większe  niż prawdopodobieństwo śmierci z powodu spożywania niebezpiecznej żywności, jedna  trzecia konsumentów nie ma zaufania do informacji podawanych na etykietach żywności.  Dlatego Komisja ENVI postanowiła przedstawić sprawozdanie z własnej inicjatywy na temat  oszustw w branży spożywczej, w szczególności: ich definicji i zakresu, czynników  przyczyniających się do ich występowania oraz możliwych rozwiązań. Chociaż zdrowie  publiczne i bezpieczeństwo żywności nadal mają najwyższy priorytet, sugeruje się, aby  Komisja oraz państwa członkowskie skupiły się na tym, aby obszar działania, polityka oraz  kontrole wyłącznie w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa objęły również kwestie dotyczące  oszustw w branży spożywczej. Kary za oszustwa w branży spożywczej powinny zostać  zwiększone do wysokości odpowiadającej przynajmniej dwukrotnej wartości korzyści  gospodarczej możliwej do uzyskania w wyniku oszustwa. W przypadku wielokrotnego  4naruszania przepisów przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze powinno  następować ich wycofywanie z rejestru.

G.Pargneaux: Największym problemem jest kwestia fałszowania jedzenia. Potrzeba  sztywnych ram prawnych w tym kierunku. Fałszowane produkty żywnościowe są  wprowadzane na rynek co może zagrażać ogółowi konsumentów. Unia Europejska powinna  zacząć forsować nowe rozwiązania ustawodawcze. Należy uregulować konkretne działania  oraz zwiększyć zaufanie społeczeństwa do instytucji. Sankcje póki co są zdecydowanie  dalekie od zastraszających, trzeba zdecydowanie podnieść kary za oszustwa gospodarcze.